ประวัติศาสตร์วัฒนธรรมกิ๊ฟต์การ์จและวันเดอร์เฟสติวัล｜บทบาทของไคโยโด

ประวัติศาสตร์วัฒนธรรมแกเรจคิทและงานวันเดอร์เฟสติวัล｜บทบาทของไคโยโด

ในปี 1980 วัฒนธรรมแกเรจคิทได้เบ่งบานขึ้นในญี่ปุ่น ซึ่งแตกต่างจากโมเดลพลาสติกที่ผลิตจำนวนมาก วัฒนธรรมนี้คือการสร้างฟิกเกอร์แบบทำมือ ในการพัฒนาวัฒนธรรมนี้ ไคโยโดได้เปลี่ยนจากร้านโมเดลไปเป็นผู้ผลิต และสืบทอดงานอีเวนต์แกเรจคิทที่ใหญ่ที่สุดในญี่ปุ่น "วันเดอร์เฟสติวัล" พร้อมทั้งสร้างระบบลิขสิทธิ์แบบวันเดียวที่เป็นนวัตกรรม ซึ่งสนับสนุนการสร้างสรรค์ของผู้สร้างและทำให้ทั้งอุตสาหกรรมมีสุขภาพดีขึ้น บทความนี้จะอธิบายบทบาทของไคโยโดในช่วงเวลาต่าง ๆ ตั้งแต่การเติบโตของวัฒนธรรมแกเรจคิทจนถึงปัจจุบันของวันเดอร์เฟสติวัล

【บทความที่เกี่ยวข้อง】：คู่มือประวัติศาสตร์ไคโยโดอย่างครบถ้วน｜จากการก่อตั้งในปี 1964 ถึงการเกิด Revoltech เปลี่ยนแปลงวัฒนธรรมฟิกเกอร์ญี่ปุ่นใน 60 ปี

วัฒนธรรมแกเรจคิทคืออะไร｜โลกของฟิกเกอร์ทำมือที่เกิดขึ้นในญี่ปุ่นในปี 1980

วัฒนธรรมแกเรจคิทคือการเคลื่อนไหวของฟิกเกอร์ทำมือที่พัฒนาขึ้นอย่างมากในญี่ปุ่นในปี 1980 เป็นวัฒนธรรมที่มีการผลิตและจำหน่ายโดยบุคคลหรือกลุ่มเล็ก ๆ ที่สร้างผลงานที่ไม่สามารถแสดงออกได้ด้วยโมเดลพลาสติกที่วางขาย วัฒนธรรมนี้มีพื้นฐานจาก เทคโนโลยีเรซินแคสต์ ซึ่งทำให้บุคคลสามารถผลิตฟิกเกอร์อย่างจริงจังได้ ทำให้ผู้สร้างจำนวนมากเริ่มต้นการสร้างสรรค์

• คำจำกัดความและลักษณะของแกเรจคิท
• การแพร่หลายของเทคโนโลยีเรซินแคสต์
• การเติบโตในญี่ปุ่นในปี 1980

คำจำกัดความและลักษณะของแกเรจคิท

แกเรจคิทหมายถึงฟิกเกอร์คิทที่ผลิตในจำนวนเล็กน้อยโดยบุคคลหรือกลุ่มเล็ก ๆ ด้วยมือ แตกต่างจากโมเดลพลาสติกที่ผลิตจำนวนมากโดยผู้ผลิตใหญ่ แกเรจคิทมีการผลิตที่ จำกัดตั้งแต่หลายสิบถึงหลายร้อยชิ้น ชื่อ "แกเรจ" มาจากการที่ผู้สร้างในอเมริกาผลิตฟิกเกอร์ในโรงรถที่บ้านของตน ในญี่ปุ่นมักจะขายในงานอีเวนต์ที่แฟน ๆ และผู้สร้างสามารถติดต่อสื่อสารกันได้โดยตรง เช่น งานขายหนังสือการ์ตูน ทำให้มีความหายากที่น่าสนใจเป็นหนึ่งในเสน่ห์ของมัน ลักษณะเด่นคือความอิสระในการสร้างสรรค์ที่สูง และการสร้างสรรค์ดีไซน์ที่แปลกใหม่หรือมีตัวละครที่มีความเฉพาะเจาะจงซึ่งไม่สามารถทำได้ในสินค้าที่วางขาย

การแพร่หลายของเทคโนโลยีเรซินแคสต์

เทคโนโลยีเรซินแคสต์เป็นพื้นฐานทางเทคนิคที่สนับสนุนวัฒนธรรมแกเรจคิท เรซินคือเรซินโพลียูรีเทน ซึ่งเป็น วัสดุที่เกิดปฏิกิริยาทางเคมีเมื่อผสมสองส่วนเข้าด้วยกันและแข็งตัว โดยการสร้างแม่พิมพ์จากยางซิลิโคนและเทเรซินลงไปเพื่อทำการจำลอง ทำให้บุคคลสามารถผลิตฟิกเกอร์อย่างจริงจังที่บ้านได้ ในช่วงต้นปี 1980 เทคโนโลยีนี้ได้แพร่หลายไปในหมู่แฟน ๆ โมเดลในญี่ปุ่น ทำให้สามารถสร้างผลงานที่ซับซ้อนได้แม้ไม่มีอุปกรณ์มืออาชีพ เรซินมีความสามารถในการสร้างรายละเอียดสูงและมีอิสระในการสร้างสรรค์สูง ทำให้เหมาะสำหรับการแสดงตัวละครที่มีรายละเอียดซับซ้อนหรือเส้นโค้งที่มีชีวิต เทคโนโลยีนี้ได้สนับสนุนการเติบโตอย่างรวดเร็วของวัฒนธรรมแกเรจคิท

การเติบโตในญี่ปุ่นในปี 1980

ในปี 1980 วัฒนธรรมแกเรจคิทได้เติบโตอย่างรวดเร็วเนื่องจาก กระแสอนิเมะและการเติบโตของวัฒนธรรมโอตาคุ ที่เกิดขึ้นพร้อมกัน หลังจากความสำเร็จของ "Mobile Suit Gundam" (1979) ความต้องการของแฟน ๆ ที่ต้องการสร้างตัวละครจากอนิเมะและการถ่ายทำพิเศษให้เป็นรูปเป็นร่างเพิ่มสูงขึ้น อย่างไรก็ตามในขณะนั้น ตัวละครที่ผู้ผลิตใหญ่ผลิตออกมามีจำนวนจำกัด และการสร้างตัวละครที่มีความเฉพาะเจาะจงหรือผลงานที่มีความแปลกใหม่ไม่สามารถทำได้ วัฒนธรรมแกเรจคิทได้เติมเต็มช่องว่างระหว่างความต้องการและการจัดหา ผู้สร้างแต่ละคนสามารถสร้างตัวละครที่ตนชื่นชอบได้อย่างอิสระและขายให้กับแฟน ๆ ที่มีความสนใจเดียวกัน วงจรนี้ได้แพร่กระจายไปทั่วญี่ปุ่นตั้งแต่กลางถึงปลายปี 1980

ช่วงเปลี่ยนผ่านของไคโยโด｜จากร้านโมเดลไปเป็นผู้ผลิตแกเรจคิท (1980-1984)

ในช่วงต้นปี 1980 ไคโยโดดำเนินธุรกิจในฐานะร้านโมเดลในโอซาก้า แต่ในช่วงเวลานี้ได้มีจุดเปลี่ยนที่สำคัญเกิดขึ้น การก่อตั้งห้องสร้างสรรค์ในปี 1980 ทำให้ไคโยโดเปลี่ยนจาก "ฝ่ายขาย" เป็น "ฝ่ายผลิต" การตัดสินใจในการนำเทคโนโลยีเรซินแคสต์มาใช้และเริ่มผลิตแกเรจคิทด้วยตนเองนี้เป็นจุดเปลี่ยนที่สำคัญที่กำหนดอนาคตของไคโยโด ในปี 1984 ไคโยโดได้ขยายไปยังโตเกียวและเริ่มสร้างสถานะในฐานะผู้ผลิตแกเรจคิท

• 1980年、造形室設立とガレージキット製作開始
• レジンキャストによる自主製作
• 1984年東京進出と海洋堂ギャラリー開設

1980年、造形室設立とガレージキット製作開始

ในปี 1980 ผู้ก่อตั้งไคโยโดะ มิยาวากิ โอชิ ได้ก่อตั้ง "ห้องปั้น" ภายในบริษัท การตัดสินใจนี้มีพื้นฐานมาจาก ความเชื่อมั่นที่แข็งแกร่ง ว่า "ถ้าไม่มีสิ่งที่ต้องการ เราจะทำมันขึ้นมาเอง" ในขณะนั้น แฟน ๆ ที่มาเยี่ยมชมร้านโมเดลต่างต้องการฟิกเกอร์ของตัวละครและผลงานที่ไม่ได้วางขายในท้องตลาด อย่างไรก็ตาม ผู้ผลิตรายใหญ่จะผลิตเฉพาะผลงานที่คาดว่าจะประสบความสำเร็จในเชิงพาณิชย์เท่านั้น เมื่อมิยาวากิเห็นสถานการณ์นี้ เขาจึงตัดสินใจที่จะผลิตเอง เขาได้เชิญช่างปั้นที่มีความสามารถเข้ามาและเริ่มต้นการผลิตกะลาสีอย่างจริงจัง การเปลี่ยนแปลงนี้ไม่ใช่เพียงการตัดสินใจทางธุรกิจ แต่เป็นการตัดสินใจที่มีพื้นฐานจากความรู้สึกภารกิจในการทำให้ความฝันของแฟนโมเดลเป็นจริง ไคโยโดะได้เปลี่ยนจาก "ร้านขายโมเดล" เป็น "ผู้ผลิตโมเดล"

レジンキャストによる自主製作

พร้อมกับการก่อตั้งห้องปั้น ไคโยโดะได้เริ่มนำเทคโนโลยีเรซินแคสต์มาใช้จริง โดยช่างปั้นจะสร้างต้นแบบจากดินเหนียวหรือปูนปลาสเตอร์ จากนั้นทำแม่พิมพ์ด้วยซิลิโคนและเทเรซินลงไปเพื่อทำสำเนา -- ขั้นตอนนี้ทั้งหมดทำด้วย มือ ในช่วงแรก กะลาสีแต่ละชิ้นจะถูกทำแม่พิมพ์ด้วยมือ เทเรซินจะถูกเทลงไปและทำการกำจัดฟองอากาศ หลังจากแข็งตัวแล้วจะถูกนำออกจากแม่พิมพ์และขัดเงา ซึ่งเป็นงานที่ใช้แรงงานมาก ประสิทธิภาพการผลิตต่ำ โดยสามารถผลิตได้เพียงไม่กี่ชิ้นถึงหลายสิบชิ้นต่อวัน แต่ละชิ้นมีความหลงใหลของผู้ผลิตอยู่ในนั้น กะลาสีที่ไคโยโดะทำขึ้นในช่วงแรกมีตัวละครจากผลงานพิเศษและสิ่งมีชีวิตต้นฉบับ ซึ่งได้รับความสนใจจากความประณีตในการปั้นและความงามของรายละเอียด เนื่องจากการผลิตในปริมาณน้อยทำให้มีความหายาก กะลาสีของไคโยโดะจึงได้รับการประเมินสูงในหมู่ผู้สะสม

1984年東京進出と海洋堂ギャラリー開設

ในปี 1984 ไคโยโดะได้เปิดสำนักงานในโตเกียวและเปิด "ไคโยโดะ แกลเลอรี" ซึ่งไม่ใช่เพียงร้านขายสินค้า แต่เป็นพื้นที่แกลเลอรีที่จัดแสดงผลงานกะลาสีและสามารถติดต่อสื่อสารกับแฟน ๆ ได้โดยตรง การขยายตัวในโตเกียวทำให้ไคโยโดะสามารถทำงานในสถานที่ใกล้กับศูนย์กลางของวัฒนธรรมกะลาสี และมีโอกาสเชื่อมต่อกับแฟน ๆ และช่างปั้นมากขึ้น แกลเลอรีมีการจัดแสดงผลงานใหม่และการขายแบบจำกัด ทำให้เป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์สำหรับแฟนกะลาสี นอกจากนี้ยังมีการจัดกิจกรรมสนทนากับช่างปั้นและการสาธิตเทคนิคการผลิต ทำให้เป็นศูนย์กลางในการเผยแพร่วัฒนธรรมกะลาสี การขยายตัวในโตเกียวนี้ทำให้ชื่อเสียงของไคโยโดะเพิ่มขึ้นทั่วประเทศ และได้สร้างสถานะในฐานะผู้ผลิตกะลาสี ด้วยระบบสองสำนักงานในโอซาก้าและโตเกียว ไคโยโดะจึงกลายเป็นผู้ขับเคลื่อนวัฒนธรรมกะลาสีในญี่ปุ่น

การเปลี่ยนแปลงสู่ธุรกิจลิขสิทธิ์｜สัญญากับทานิชิ โปร และโทโฮ และเส้นทางสู่การเป็นผู้ผลิตฟิกเกอร์ต้นฉบับ

ในขณะที่วัฒนธรรมกะลาสีกำลังเติบโต ปัญหาใหญ่ก็เกิดขึ้น ปัญหาลิขสิทธิ์ เมื่อมีการสร้างตัวละครที่มีอยู่แล้ว จะต้องได้รับอนุญาตจากเจ้าของลิขสิทธิ์ แต่การที่ผู้สร้างรายบุคคลจะได้รับลิขสิทธิ์นั้นเป็นเรื่องยาก ไคโยโดะได้เข้ามาจัดการกับปัญหานี้อย่างจริงจัง โดยได้ทำสัญญากับเจ้าของลิขสิทธิ์รายใหญ่ เช่น ทานิชิ โปร และโทโฮ เพื่อเปิดทางในการผลิตตัวละครอย่างถูกกฎหมาย การเปลี่ยนแปลงนี้ทำให้ไคโยโดะพัฒนาจากผู้ผลิตกะลาสีธรรมดาไปสู่การเป็นผู้ผลิตฟิกเกอร์ต้นฉบับที่มีลิขสิทธิ์อย่างเป็นทางการ

• ทำไมการได้รับลิขสิทธิ์จึงเป็นสิ่งจำเป็น
• สัญญาประวัติศาสตร์กับทานิชิ โปร และโทโฮ
• การสร้างตัวตนในฐานะผู้ผลิตฟิกเกอร์ต้นฉบับ

ทำไมการได้รับลิขสิทธิ์จึงเป็นสิ่งจำเป็น

วัฒนธรรมของกิ๊ฟการ์ดในปี 1980 ได้พัฒนาในพื้นที่ที่ไม่ชัดเจนเกี่ยวกับลิขสิทธิ์ โซนสีเทา หลายๆ กิ๊ฟการ์ดเป็นการสร้างรูปแบบสามมิติของตัวละครจากอนิเมะ, สเปเชียลเอฟเฟกต์, และเกมโดยไม่ได้รับอนุญาต ซึ่งอาจถือเป็นการละเมิดลิขสิทธิ์อย่างเคร่งครัด อย่างไรก็ตาม เนื่องจากผลิตในปริมาณน้อยในขอบเขตของงานอดิเรกส่วนบุคคล ฝ่ายถือครองลิขสิทธิ์จึงอยู่ในสถานะที่ยอมรับได้ ผู้ก่อตั้งไคโยโดะ มิยาวากิ โอชิ ไม่เห็นว่าสถานการณ์นี้เป็นสิ่งที่ดี เขาตัดสินใจว่าจำเป็นต้องสร้างความสัมพันธ์อย่างเป็นทางการกับฝ่ายถือครองลิขสิทธิ์เพื่อพัฒนาวัฒนธรรมกิ๊ฟการ์ดในระยะยาว นอกจากนี้ยังมีเหตุผลที่เป็นจริงว่าไม่สามารถดำเนินธุรกิจในฐานะบริษัทโดยมีความเสี่ยงทางกฎหมายได้ การได้รับลิขสิทธิ์อย่างเป็นทางการทำให้ผู้สร้างสามารถมุ่งมั่นในการสร้างสรรค์ได้อย่างสบายใจ ฝ่ายถือครองลิขสิทธิ์ได้รับค่าตอบแทนที่เหมาะสม และแฟนๆ สามารถเข้าถึงสินค้าที่มีคุณภาพสูงอย่างถูกกฎหมาย -- การสร้าง ความสัมพันธ์ที่ทุกฝ่ายชนะ นี้จึงเป็นสิ่งที่จำเป็นในการได้รับลิขสิทธิ์

สัญญาประวัติศาสตร์กับเอนทาอิ โปร และโทโฮ

ไคโยโดะเริ่มการเจรจาเพื่อขอลิขสิทธิ์กับเอนทาอิ โปรดักชัน (ซีรีส์อุลตร้าแมน) และโทโฮ (ซีรีส์โกจิลา) ในช่วงกลางปี 1980 มิยาวากิ โอชิ ได้ไปเยี่ยมชมบริษัทเหล่านี้โดยตรง และเสนอ "การสร้างสินค้ารูปแบบใหม่ในรูปแบบกิ๊ฟการ์ด" ในตอนแรก ฝ่ายถือครองลิขสิทธิ์มีความสงสัยเกี่ยวกับสัญญากับผู้ผลิตกิ๊ฟการ์ดขนาดเล็ก แต่เมื่อเข้าใจถึงเทคโนโลยีการสร้างรูปแบบของไคโยโดะและศักยภาพของวัฒนธรรมกิ๊ฟการ์ด จึงได้มีการทำสัญญา สัญญานี้ทำให้ไคโยโดะสามารถสร้างสินค้าจากตัวละครที่เป็นสัญลักษณ์ของญี่ปุ่นอย่างอุลตร้าแมนและโกจิลาได้อย่างเป็นทางการ โดยการจ่ายค่าลิขสิทธิ์และผลิตสินค้าที่ตรงตามมาตรฐานคุณภาพ ไคโยโดะจึงได้รับความไว้วางใจจากฝ่ายถือครองลิขสิทธิ์ ความสำเร็จนี้เปิดทางให้มีการทำสัญญากับฝ่ายถือครองลิขสิทธิ์อื่นๆ และไคโยโดะได้จัดตั้งระบบที่สามารถสร้างสินค้าจากตัวละครในผลงานที่หลากหลายได้อย่างถูกกฎหมาย

การก่อตั้งในฐานะผู้ผลิตฟิกเกอร์ต้นฉบับ

การได้รับลิขสิทธิ์ทำให้ไคโยโดะเปลี่ยนจาก "ผู้ผลิตกิ๊ฟการ์ดในโซนสีเทา" เป็น "ผู้ผลิตฟิกเกอร์อย่างเป็นทางการ" การมีลิขสิทธิ์ทำให้สามารถโฆษณาสินค้าได้อย่างมั่นใจและขยายช่องทางการจัดจำหน่าย นอกจากนี้ ความสัมพันธ์ที่เชื่อถือได้กับฝ่ายถือครองลิขสิทธิ์ยังทำให้สามารถวางแผนสินค้าที่ตรงกับการเปิดตัวอนิเมะหรือภาพยนตร์ใหม่ได้ การเปลี่ยนแปลงนี้ไม่เพียงแต่เป็นความสำเร็จทางธุรกิจ แต่ยังมีผลกระทบอย่างมากต่ออุตสาหกรรมกิ๊ฟการ์ด โดยผู้ผลิตรายอื่นๆ เริ่มเคลื่อนไหวเพื่อขอลิขสิทธิ์ตามตัวอย่างความสำเร็จของไคโยโดะ ทำให้เกิดกระแสการปรับปรุงอุตสาหกรรมโดยรวม ไคโยโดะได้รักษาจิตวิญญาณของการ "สร้างสิ่งที่ต้องการ" ตั้งแต่เริ่มต้น และได้สร้างโมเดลธุรกิจที่ถูกกฎหมายและยั่งยืน สร้างพื้นฐานให้กับอุตสาหกรรมฟิกเกอร์ในญี่ปุ่น

การเกิดขึ้นของเจนเนอรัลโปรดักส์และวันเดอร์เฟสติวัล

พร้อมกับการพัฒนาวัฒนธรรมกิ๊ฟการ์ด ความต้องการในการจัดงานที่ผู้สร้างและแฟนๆ สามารถติดต่อสื่อสารกันได้โดยตรงก็เพิ่มขึ้น งาน "วันเดอร์เฟสติวัล" เกิดขึ้นเพื่อตอบสนองความต้องการนี้ ในปี 1984 เจนเนอรัลโปรดักส์ (ซึ่งต่อมาเป็นไกแน็กซ์) ได้จัดงานครั้งแรก ซึ่งงานนี้เติบโตอย่างรวดเร็วในฐานะเทศกาลของวัฒนธรรมกิ๊ฟการ์ด ไคโยโดะมีความสัมพันธ์ที่ลึกซึ้งกับงานนี้และได้สนับสนุนการพัฒนาวัฒนธรรมกิ๊ฟการ์ด

• เจนเนอรัลโปรดักส์ (ก่อนหน้าไกแน็กซ์) คืออะไร
• การเกิดขึ้นของวันเดอร์เฟสติวัล (1984)
• ความสัมพันธ์กับไคโยโดะ

เจนเนอรัลโปรดักส์ (ก่อนหน้าไกแน็กซ์) คืออะไร

เจนเนอรัลโปรดักส์เป็นกลุ่มแฟน SF และอนิเมะที่ก่อตั้งขึ้นในปี 1983 โดยโอกาดะ โทชิอิ, อาคาอิ ทาคามิ, และทาเคดะ ยาสุฮิโระ กลุ่มแฟน SF และอนิเมะ พวกเขาทำงานผลิตและจำหน่ายกิ๊ฟการ์ด รวมถึงการจัดงานอนิเมะในโอซาก้า สมาชิกของเจนเนอรัลโปรดักส์ไม่ได้มองว่าเป็นเพียงธุรกิจ แต่มีเป้าหมายในการสร้างผลงานที่พวกเขาสามารถสนุกสนานได้จริงๆ และแบ่งปันกับแฟนๆ ที่มีความสนใจเดียวกัน ทัศนคตินี้เป็นจิตวิญญาณของวัฒนธรรมกิ๊ฟการ์ดในขณะนั้น เจนเนอรัลโปรดักส์ต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็น "ไกแน็กซ์" และกลายเป็นบริษัทผลิตอนิเมะที่สร้างผลงานชื่อดังเช่น "การยิงที่จุดสูงสุด!" และ "นิวเจนเนอเรชั่นเอวานเกลียน" แต่จุดเริ่มต้นของพวกเขาคือวัฒนธรรมกิ๊ฟการ์ด งานวันเดอร์เฟสติวัลที่พวกเขาจัดขึ้นมีบทบาทในการเชื่อมโยงผู้สร้างและแฟนๆ ทั่วญี่ปุ่นในฐานะงานหลักของวัฒนธรรมกิ๊ฟการ์ด

การเกิดขึ้นของวันเดอร์เฟสติวัล (1984)

ในปี 1984 บริษัทเจนเนอรัลโปรดักส์ได้จัดงานWonder Festival ครั้งที่ 1ที่โอซาก้า นี่ไม่ใช่แค่การขายสินค้าเท่านั้น แต่ยังเป็นงานรวมที่มีการแสดงผลงานขายและประกวดของกิ๊ฟต์การ์ด รวมถึงการแลกเปลี่ยนระหว่างผู้สร้างด้วย ตั้งแต่ครั้งแรกมีแฟนกิ๊ฟต์การ์ดจำนวนมากมารวมตัวกัน และสถานที่จัดงานเต็มไปด้วยบรรยากาศที่ร้อนแรง ลักษณะเด่นของ Wonder Festival คือบรรยากาศที่เปิดกว้างที่ทุกคนไม่ว่าจะเป็นมืออาชีพหรือมือสมัครเล่นสามารถเข้าร่วมได้ ผลงานของผู้สร้างที่ไม่เป็นที่รู้จักก็สามารถดึงดูดความสนใจได้ และช่างปั้นมืออาชีพก็สามารถนำเสนอผลงานต้นแบบได้ นอกจากนี้ ผู้เข้าชมยังสามารถพูดคุยกับผู้สร้างโดยตรง เรียนรู้เทคนิคการผลิต และฟังความคิดเกี่ยวกับผลงานได้ ความใกล้ชิดระหว่างผู้สร้างและผู้รับคือเสน่ห์ของ Wonder Festival และเป็นลักษณะทางวัฒนธรรมที่เชื่อมโยงกับงานขายหนังสือการ์ตูน "Comic Market" งานนี้เติบโตขึ้นเป็นงานที่มีความสำคัญในวัฒนธรรมกิ๊ฟต์การ์ดเมื่อมีการจัดงานปีละครั้ง

ความสัมพันธ์กับไคโยโด

ไคโยโดและเจนเนอรัลโปรดักส์มีความสัมพันธ์ที่ลึกซึ้งในฐานะที่เป็นผู้สนับสนุนวัฒนธรรมกิ๊ฟต์การ์ด ไคโยโดมีสำนักงานใหญ่อยู่ที่โอซาก้า และเจนเนอรัลโปรดักส์ก็มีฐานที่ตั้งอยู่ที่โอซาก้าเช่นกัน ดังนั้นทั้งสองจึงอยู่ใกล้กันทางภูมิศาสตร์และมีการแลกเปลี่ยนระหว่างผู้ก่อตั้งกัน งาน Wonder Festival มีไคโยโดเข้าร่วมตั้งแต่ครั้งแรก โดยมีการนำเสนอและขายกิ๊ฟต์การ์ดใหม่ นอกจากนี้ ช่างปั้นของไคโยโดยังแข่งขันทักษะกับผู้สร้างคนอื่น ๆ ที่ Wonder Festival และได้รับแรงบันดาลใจจากกันและกัน เจนเนอรัลโปรดักส์มุ่งเน้นไปที่การจัดงาน ในขณะที่ไคโยโดมุ่งเน้นไปที่การผลิตสินค้า ทั้งสองฝ่ายได้แบ่งหน้าที่กันในการพัฒนาวัฒนธรรมกิ๊ฟต์การ์ด ความร่วมมือครั้งนี้ดำเนินต่อไปจนถึงปี 1992 เมื่อไคโยโดรับช่วงงาน Wonder Festival และกลายเป็นฐานที่สนับสนุนยุคทองของวัฒนธรรมกิ๊ฟต์การ์ดในญี่ปุ่น

【บทความที่เกี่ยวข้อง】: ความจริงเกี่ยวกับช็อกโก้เอ้กและกระแสของเล่นกินได้｜ไคโยโดเปลี่ยนแปลงวัฒนธรรมฟิกเกอร์ใน 3 ปี อธิบายประวัติการพัฒนาจากวัฒนธรรมกิ๊ฟต์การ์ดไปสู่กระแสของเล่นกินได้อย่างละเอียด

ในปี 1992 ไคโยโดรับช่วงงาน Wonder Festival

ในปี 1992 Wonder Festival ได้เข้าสู่จุดเปลี่ยนที่สำคัญ บริษัทเจนเนอรัลโปรดักส์ (Gainax) ตัดสินใจที่จะมุ่งเน้นไปที่การผลิตอนิเมะและถอนตัวจากการจัดงาน ในเวลานั้น ไคโยโดเป็นผู้ตัดสินใจที่จะดำเนินงาน Wonder Festival ต่อไป มิยาวากิ โอชิอุ ได้ตัดสินใจที่จะรับช่วงงานนี้จากความรู้สึกมีภารกิจในการ "รักษาวัฒนธรรมกิ๊ฟต์การ์ด" โดยย้ายสถานที่จัดงานไปที่มาคุฮาริเมสเซและขยายขนาดงาน ทำให้ Wonder Festival ได้เข้าสู่ยุคใหม่

• ประวัติการรับช่วงจากเจนเนอรัลโปรดักส์
• การย้ายไปที่มาคุฮาริเมสเซและการขยายขนาด
• ความสำคัญของการดำเนินงานต่อ

ประวัติการรับช่วงจากเจนเนอรัลโปรดักส์

ในปี 1992 Gainax (อดีตเจนเนอรัลโปรดักส์) อยู่ในสถานการณ์ที่ไม่สามารถดำเนินการ Wonder Festival ต่อไปได้เนื่องจากต้องมุ่งเน้นทรัพยากรไปที่การผลิตอนิเมะ อย่างไรก็ตาม Wonder Festival ได้กลายเป็นงานหลักในวัฒนธรรมกิ๊ฟต์การ์ดแล้ว และหากยกเลิกจะส่งผลกระทบอย่างมากต่ออุตสาหกรรมทั้งหมด สิ่งนี้ทำให้มิยาวากิ โอชิอุ ของไคโยโดตัดสินใจที่จะรับช่วงงาน Wonder Festival สำหรับมิยาวากิ Wonder Festival ไม่ใช่แค่กิจกรรมทางธุรกิจ แต่เป็นสัญลักษณ์ของวัฒนธรรมกิ๊ฟต์การ์ด "เราต้องไม่ทำให้วัฒนธรรมนี้สูญหาย" ความรู้สึกมีภารกิจที่แข็งแกร่งนี้ได้สนับสนุนการตัดสินใจในการรับช่วงงานนี้ การจัดงานเป็นภาระที่ใหญ่และมีความเสี่ยงทางเศรษฐกิจ แต่ไคโยโดได้ยอมรับความรับผิดชอบนี้ด้วยความรู้สึกในการตอบแทนต่อวัฒนธรรมกิ๊ฟต์การ์ด การส่งต่อจาก Gainax ไปยังไคโยโดเป็นเหตุการณ์ที่มีความหมายทางประวัติศาสตร์ในการสืบทอดวัฒนธรรมกิ๊ฟต์การ์ด

การย้ายไปที่มาคุฮาริเมสเซและการขยายขนาด

ワンフェスを引き継いだ海洋堂は、会場を大阪から千葉の幕張メッセへと移転しました。これは単なる場所の変更ではなく、イベントの規模を大幅に拡大する戦略的決断でした。幕張メッセは東京近郊に位置し、全国からのアクセスが良好で、かつ広大な展示スペースを持つ国際展示場です。この移転により、参加サークル数は飛躍的に増加し、来場者数も急増しました。1990年代後半には参加サークルが数百を超え、来場者数は数万人規模へと成長しました。会場の拡大により、企業ブースも設置されるようになり、大手メーカーが新商品を発表する場としても機能するようになりました。幕張メッセでのワンフェスは、単なるガレージキットイベントから、フィギュア業界全体の祭典へと進化していきました。この規模拡大は、ガレージキット文化の社会的認知度を高め、オタク文化の市民権獲得にも貢献したのです。

開催継続の意義

海洋堂がワンフェスの開催を継続した意義は、単にイベントを存続させたことだけではありません。ワンフェスはクリエイターにとって作品を発表し、評価を得る貴重な場であり、ファンにとっては作り手と直接交流できる唯一無二の機会でした。この場を失うことは、ガレージキット文化全体の衰退を意味しました。海洋堂は、イベントを通じて新人クリエイターを発掘し、業界全体のレベルアップを促進しました。また、ワンフェスで注目された作品が商品化されることもあり、クリエイターにとってプロへの登竜門としても機能しました。さらに、ワンフェスはガレージキット文化のコミュニティを維持し、クリエイター同士のネットワークを強化する役割も果たしました。海洋堂によるワンフェスの継続は、日本のフィギュア文化の発展基盤を守り抜いた歴史的貢献として評価されています。

一日版権制度｜ワンフェスが生み出した革命的な仕組み

ワンダーフェスティバルの最も革新的な制度が「一日版権」です。これは、イベント当日に限り、個人クリエイターが版権キャラクターを合法的に販売できる仕組みです。従来、版権取得は企業でなければ困難であり、個人が既存キャラクターのガレージキットを販売することは法的にグレーゾーンでした。海洋堂が確立したこの制度により、クリエイターは安心して創作活動に取り組め、版権ホルダーは正当な対価を得られ、ファンは合法的に作品を入手できるようになりました。この三者Win-Winの仕組みは、ガレージキット業界を健全化し、日本のフィギュア文化の発展に大きく貢献しました。

• 一日版権制度とは何か
• 一日版権の仕組みと申請方法
• 版権ホルダー・海洋堂・クリエイターの三者Win-Win
• 業界の健全化とクリエイター保護

一日版権制度とは何か

一日版権制度とは、ワンダーフェスティバル当日に限り、個人のガレージキットクリエイターが既存キャラクターの立体作品を製作・販売できる許諾を得られる仕組みです。通常、アニメやゲームのキャラクターを商品化するには版権ホルダーと正式な契約を結び、版権料を支払う必要があります。しかし個人クリエイターが企業と同様の契約を結ぶことは現実的に困難でした。一日版権制度は、この問題を解決する画期的な方法として考案されました。イベント開催前に申請を行い、版権ホルダーの承認を得たクリエイターは、当日限定で版権キャラクターのガレージキットを販売できます。重要なのは、販売は当日会場内のみに限定され、イベント後の通信販売や再販は禁止されている点です。これにより、版権ホルダーのビジネスを侵害せず、かつクリエイターの創作の自由を保障するバランスが実現されました。

一日版権の仕組みと申請方法

กระบวนการขอสิทธิ์ลิขสิทธิ์แบบวันเดียวถูกจัดระเบียบอย่างชัดเจน ก่อนอื่น ผู้สร้างจะต้องส่งใบสมัครผ่านเว็บไซต์ทางการของไคโยโดภายในไม่กี่เดือนก่อนการจัดงานวันเฟส ใบสมัครจะต้องระบุชื่อผลงานของตัวละครที่ผลิต ชื่อตัวละคร จำนวนที่ผลิต และราคาขาย ไคโยโดจะส่งเนื้อหาการสมัครไปยังเจ้าของลิขสิทธิ์และขอให้ตรวจสอบ เจ้าของลิขสิทธิ์จะตรวจสอบเนื้อหาของผลงานและตัดสินใจว่าจะอนุมัติหรือไม่ หากได้รับการอนุมัติ ผู้สร้างจะต้องชำระค่าลิขสิทธิ์ตามที่กำหนด ค่าลิขสิทธิ์จะถูกคำนวณตามจำนวนและราคาที่คาดว่าจะขาย และจะถูกชำระให้กับเจ้าของลิขสิทธิ์ ในวันงาน ผู้สร้างสามารถขายเฉพาะผลงานที่ได้รับการอนุมัติเท่านั้น และจำนวนที่ขายไม่ควรเกินจำนวนที่ได้สมัครไว้ นอกจากนี้ ผลงานจะมีแท็กลิขสิทธิ์แบบวันเดียวติดอยู่ และ จะถูกระบุว่าเป็นสินค้าที่ขายได้อย่างถูกกฎหมาย กระบวนการที่เข้มงวดนี้ทำให้การจัดการลิขสิทธิ์เป็นไปอย่างเหมาะสมและสามารถทำให้กิจกรรมการสร้างสรรค์ดำเนินไปได้อย่างมีประสิทธิภาพ

เจ้าของลิขสิทธิ์ ไคโยโด และผู้สร้าง: สามฝ่ายที่ได้ประโยชน์ร่วมกัน

จุดเด่นของระบบลิขสิทธิ์แบบวันเดียวคือมีประโยชน์ต่อทั้งสามฝ่ายที่เกี่ยวข้อง เจ้าของลิขสิทธิ์สามารถรักษาความนิยมของผลงานและขยายฐานแฟนใหม่ได้โดยการรับรองการสร้างสรรค์ที่สองจากแฟน ๆ นอกจากนี้ยังสามารถสร้างรายได้จากค่าลิขสิทธิ์ได้อีกด้วย นอกจากนี้ยังสามารถสำรวจความเป็นไปได้ในการพาณิชย์จากการตอบรับในวันเฟสได้อีกด้วย สำหรับไคโยโด การพัฒนาวัฒนธรรมแกเรจคิทอย่างมีสุขภาพดีจะนำไปสู่การกระตุ้นอุตสาหกรรมโดยรวม และในระยะยาวจะเป็นประโยชน์ต่อธุรกิจของตนเอง สำหรับผู้สร้างนั้น การสร้างตัวละครที่ชอบอย่างถูกกฎหมายและสามารถส่งมอบให้แฟน ๆ เป็นความสุข นอกจากนี้ หากได้รับการประเมินที่ดีในวันเฟส อาจเปิดโอกาสสู่การเป็นช่างปั้นมืออาชีพ โครงสร้างที่ได้ประโยชน์ร่วมกันนี้ทำให้ระบบลิขสิทธิ์แบบวันเดียวทำงานได้อย่างยั่งยืนและเป็นเหตุผลที่ดำเนินการมาเป็นเวลา 20 ปี

การทำให้วงการมีสุขภาพดีและการปกป้องผู้สร้าง

การนำระบบลิขสิทธิ์แบบวันเดียวมาใช้มีส่วนช่วยอย่างมากต่อการทำให้วงการแกเรจคิทมีสุขภาพดี โดยก่อนหน้านี้ปัญหาลิขสิทธิ์อยู่ในพื้นที่สีเทา ทำให้ผู้สร้างต้องเผชิญกับความเสี่ยงทางกฎหมายอยู่เสมอ ด้วยลิขสิทธิ์แบบวันเดียว สามารถดำเนินการอย่างถูกกฎหมายได้หากทำตามขั้นตอนที่ถูกต้อง ทำให้ผู้สร้างสามารถมุ่งมั่นในการสร้างสรรค์ได้อย่างสบายใจ นอกจากนี้ยังทำให้การแยกแยะระหว่างสินค้าละเมิดลิขสิทธิ์และการสร้างสรรค์ที่ถูกต้องชัดเจนขึ้น และการสร้างสรรค์ที่ถูกต้องได้รับการปกป้อง เจ้าของลิขสิทธิ์เองก็เลือกที่จะไม่ดำเนินการอย่างเข้มงวด แต่เลือกที่จะอยู่ร่วมกับการสร้างสรรค์ของแฟน ๆ ในรูปแบบที่รับรอง ทำให้สามารถสร้างความสัมพันธ์ที่ดีระหว่างเจ้าของลิขสิทธิ์และแฟน ๆ ระบบนี้เป็นระบบเฉพาะของญี่ปุ่น และมีตัวอย่างการนำระบบที่คล้ายกันไปใช้ในงานต่างประเทศ ไคโยโดได้สร้างระบบลิขสิทธิ์แบบวันเดียวที่เป็นแบบอย่างที่ก้าวหน้าในการทำให้เสรีภาพในการสร้างสรรค์และการปกป้องทรัพย์สินทางปัญญาอยู่ร่วมกันได้

【บทความที่เกี่ยวข้อง】: การเกิดขึ้นและนวัตกรรมของรีโบลเทค｜จุดเปลี่ยนของฟิกเกอร์ที่เคลื่อนไหว จะมีการแนะนำเทคโนโลยีฟิกเกอร์ที่เคลื่อนไหวที่เป็นนวัตกรรมซึ่งเปิดตัวในวันเฟสอย่างละเอียด

ผลงานที่โดดเด่นในยุคทองของแกเรจคิท (1980-1990) และผลงานชื่อดังของไคโยโด

ตั้งแต่ช่วงปี 1980 ถึง 1990 วัฒนธรรมแกเรจคิทได้ เข้าสู่ยุคทอง ในช่วงเวลานี้ ผู้สร้างที่มีความสามารถมากมายได้ปรากฏตัวขึ้น และผลงานที่ประณีตและมีศิลปะสูงได้ถูกนำเสนออย่างต่อเนื่อง ไม่เพียงแต่ตัวละครจากภาพยนตร์และอนิเมะ แต่ยังมีสิ่งมีชีวิตต้นฉบับและฟิกเกอร์สาวสวยที่หลากหลายขึ้น ผลงานหนึ่งที่เป็นตัวแทนของยุคทองนี้คือ "邪神兵" ที่ไคโยโดเปิดตัวในปี 1986 ซึ่งเป็นชุดเรซินขนาดใหญ่ที่มีความสูงเกิน 50 ซม. และเป็นผลผลิตของเทคโนโลยีและความหลงใหลในวัฒนธรรมแกเรจคิทในขณะนั้น ซึ่งยังคงถูกเล่าขานว่าเป็นผลงานในตำนานจนถึงปัจจุบัน

• ยุคทองของแกเรจคิทในปี 1980-1990
• ผลงานชื่อดังในตำนานของไคโยโด "邪神兵" (1986)
• แกเรจคิทที่เป็นตัวแทนอื่น ๆ

ยุคทองของแกเรจคิทในปี 1980-1990

ตั้งแต่ปลายทศวรรษ 1980 ถึงทศวรรษ 1990 วัฒนธรรมของกิ๊ฟการ์จได้เข้าสู่ช่วงที่รุ่งเรือง ช่วงเวลานี้มีลักษณะเฉพาะคือ การพัฒนาระดับทักษะของผู้สร้างและความหลากหลายของแนว ผลงานจากทุกแนว เช่น ฮีโร่จากภาพยนตร์พิเศษและสัตว์ประหลาด กลไกจากอนิเมะหุ่นยนต์ และสิ่งมีชีวิตจากผลงานแฟนตาซี ได้ถูกสร้างขึ้นเป็นรูปสามมิติ นอกจากนี้ ตั้งแต่กลางทศวรรษ 1990 แนวของฟิกเกอร์สาวสวยก็เริ่มมีความโดดเด่น โดยผลงานที่สร้างเป็นรูปสามมิติจากฮีโร่ในอนิเมะและเกมได้รับความนิยม ในช่วงเวลานี้มีพรสวรรค์มากมายที่ต่อมาได้กลายเป็นช่างปั้นมืออาชีพถูกค้นพบในงานวันเฟส เป็นต้น ช่วงทองของกิ๊ฟการ์จเป็นยุคที่ได้สร้างการยอมรับในฐานะศิลปะการปั้นที่เกินกว่าการเป็นงานอดิเรกทั่วไป

ผลงานที่เป็นตำนานของไคโยโด "เจ้านายปีศาจ" (1986)

ในปี 1986 ไคโยโดได้เปิดตัว "เจ้านายปีศาจ" ซึ่งเป็น ผลงานที่เป็นตำนาน ในประวัติศาสตร์ของกิ๊ฟการ์จ เป็นชุดเรซินขนาดใหญ่สูงประมาณ 50 ซม. ที่ออกแบบโดยช่างปั้น ทาคุยะ ทาคุยะ โดยมีรายละเอียดของกล้ามเนื้อและเกราะ รวมถึงความประณีตของอาวุธ ซึ่งเป็นผลงานที่ท้าทายขีดจำกัดของเทคโนโลยีเรซินในขณะนั้น เจ้านายปีศาจเป็นสิ่งมีชีวิตที่ออกแบบขึ้นใหม่ ไม่ใช่ตัวละครจากอนิเมะหรือภาพยนตร์พิเศษที่มีอยู่แล้ว แต่เป็นผลงานศิลปะที่บริสุทธิ์ที่เกิดจากจินตนาการของช่างปั้น ราคาขายในขณะนั้นถือว่าสูงมาก แต่ด้วยความมีอยู่ที่โดดเด่นและความงามในการปั้น ทำให้ขายหมดทันทีที่วางจำหน่าย ปัจจุบันกลายเป็นสินค้าที่หายากและมีการซื้อขายในประมูลในราคาที่สูงกว่าราคาขายปกติหลายเท่า เจ้านายปีศาจเป็นหนึ่งในผลงานที่ทำให้กิ๊ฟการ์จได้รับการยอมรับว่าเป็นศิลปะการปั้นสามมิติที่เกินกว่าการเป็นเพียงโมเดล

กิ๊ฟการ์จที่เป็นตัวแทนอื่น ๆ

ในช่วงทอง มี ผลงานที่ยอดเยี่ยมมากมายเกิดขึ้น นอกเหนือจากไคโยโด ในแนวภาพยนตร์พิเศษ ตัวละครสัตว์ประหลาดจากซีรีส์อุลตร้าแมนและตัวละครจากซีรีส์โกจิร่าได้ถูกสร้างขึ้นอย่างประณีต ในแนวอนิเมะ กลไกจากกันดั้มและนิวเจนเอวานเกลียนถูกสร้างขึ้นด้วยการตีความที่ไม่สามารถทำได้จากโมเดลพลาสติกที่วางขาย นอกจากนี้ ในช่วงปลายทศวรรษ 1990 ฟิกเกอร์สาวสวยได้แพร่หลายอย่างรวดเร็ว โดยผลงานที่สร้างเป็นรูปสามมิติจากฮีโร่ในอนิเมะและเกมได้รับความนิยม จากผู้สร้างส่วนบุคคลมีช่างปั้นมืออาชีพจำนวนมากที่ต่อมาได้ทำงานในอุตสาหกรรมฟิกเกอร์ ซึ่งแสดงให้เห็นว่ากิ๊ฟการ์จได้ทำหน้าที่เป็นสถานที่ในการพัฒนาบุคลากรในอุตสาหกรรมฟิกเกอร์ของญี่ปุ่น ความหลากหลายและความคิดสร้างสรรค์นี้คือเสน่ห์ของช่วงทองของกิ๊ฟการ์จ

การประกาศรีเซ็ตในปี 2000 และการกลับมาจากวิกฤต

ในปี 2000 วันเฟสติเวลได้เผชิญกับวิกฤตครั้งใหญ่ ไคโยโดได้ประกาศ "การประกาศรีเซ็ต" และแสดงให้เห็นถึงความเป็นไปได้ในการยกเลิกการจัดงาน องค์ประกอบเบื้องหลังมีหลายปัจจัย เช่น การเพิ่มขึ้นของภาระในการจัดงานและการเปลี่ยนแปลงในวัฒนธรรมกิ๊ฟการ์จ อย่างไรก็ตาม ด้วยความต้องการและการสนับสนุนอย่างมากจากแฟน ๆ และผู้สร้าง ไคโยโดจึงตัดสินใจที่จะดำเนินการต่อวันเฟส วิกฤตนี้และการฟื้นฟูจากมันกลายเป็นเหตุการณ์ที่ทำให้เกิดการตระหนักถึงความสำคัญทางสังคมของวันเฟส

• วิกฤตการยกเลิกการจัดงานและการประกาศรีเซ็ต
• การฟื้นฟูและเส้นทางสู่การดำเนินการต่อ
• การพัฒนาของวันเฟสหลังการรีเซ็ต

วิกฤตการยกเลิกการจัดงานและการประกาศรีเซ็ต

ในปี 2000 ไคโยโดได้ประกาศ "การประกาศรีเซ็ต" และแสดงให้เห็นถึงความเป็นไปได้ในการทบทวนการดำเนินการต่อวันเฟส เบื้องหลังมี การเพิ่มขึ้นของภาระในการจัดงานจากการขยายขนาดของงาน จำนวนกลุ่มที่เข้าร่วมและจำนวนผู้เข้าชมที่เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วทำให้ภาระของไคโยโดเพิ่มขึ้นทุกปี เช่น การจัดหาสถานที่ การจัดการความปลอดภัย และการดำเนินการขออนุญาตลิขสิทธิ์ในวันเดียว นอกจากนี้ วัฒนธรรมกิ๊ฟการ์จเองก็มีการเปลี่ยนแปลง โดยมีแนวโน้มที่ความต้องการกิ๊ฟการ์จทำมือจะลดลงเมื่อคุณภาพของฟิกเกอร์เชิงพาณิชย์ดีขึ้น นอกจากนี้ การเพิ่มขึ้นของบูธบริษัททำให้ลักษณะของงานเปลี่ยนจาก "สถานที่นำเสนอของผู้สร้างส่วนบุคคล" เป็น "งานแสดงสินค้าเชิงพาณิชย์" ทำให้เกิดความรู้สึกวิตกกังวล การประกาศรีเซ็ตจึงเป็นการประกาศเพื่อจัดระเบียบปัญหาเหล่านี้และมองย้อนกลับไปที่จุดเริ่มต้นของวันเฟส

การฟื้นฟูและเส้นทางสู่การดำเนินการต่อ

หลังจากการประกาศการรีเซ็ต เสียงเรียกร้องจากอุตสาหกรรมกิ๊ฟต์และชุมชนแฟนคลับก็ได้เข้ามาอย่างล้นหลามเพื่อเรียกร้องให้ มีการจัดงานวันเฟสต่อไป ผู้สร้างต่างกล่าวว่า "หากไม่มีวันเฟส ก็จะไม่มีเวทีในการประกาศ" และแฟนๆ ก็หวังว่า "วันเฟสเป็นสัญลักษณ์ของวัฒนธรรมกิ๊ฟต์ในญี่ปุ่น" หลังจากได้รับการตอบสนองนี้ ไคโยโดะจึงตัดสินใจที่จะดำเนินการวันเฟสต่อไปอีกครั้ง อย่างไรก็ตาม ไม่ได้กลับไปใช้รูปแบบเดิม แต่ได้มีการปรับปรุงระบบการจัดการ การชี้แจงกฎระเบียบ และการปรับสมดุลระหว่างการแสดงของบริษัทและบุคคล เพื่อให้เป็นงานที่ยั่งยืน ในกระบวนการนี้ ความหมายทางสังคมของวันเฟสได้รับการยืนยันอีกครั้ง ว่าไม่ใช่เพียงแค่กิจกรรมเชิงพาณิชย์ แต่เป็นมรดกทางวัฒนธรรมที่ควรได้รับการปกป้อง

การพัฒนาของวันเฟสหลังการรีเซ็ต

หลังจากการประกาศการรีเซ็ต วันเดอร์เฟสติวัลได้พัฒนาขึ้นสู่ขั้นตอนใหม่ กฎการดำเนินงานได้รับการชี้แจง และกระบวนการขอสิทธิ์ในวันเดียวก็มีความมีประสิทธิภาพมากขึ้น นอกจากนี้ การแบ่งพื้นที่บูธของบริษัทและกลุ่มบุคคลอย่างชัดเจน ทำให้สามารถรักษาความหลากหลายของงานในขณะที่ใช้ประโยชน์จากลักษณะเฉพาะของแต่ละกลุ่มได้มากขึ้น นอกจากนี้ การจัดงานปีละ 2 ครั้ง (ฤดูร้อนและฤดูหนาว) ได้กลายเป็นเรื่องปกติ ทำให้ผู้สร้างมีโอกาสในการประกาศมากขึ้น ตั้งแต่ปี 2000 เป็นต้นมา ด้วยการแพร่หลายของเทคโนโลยีการสร้างแบบดิจิทัล กิ๊ฟต์ที่ใช้เครื่องพิมพ์ 3 มิติได้ปรากฏขึ้น ทำให้เข้าสู่ยุคใหม่ทางเทคนิค หลังจากประสบกับการรีเซ็ต วันเฟสได้เติบโตขึ้นเป็นงานที่มีฐานที่มั่นคงยิ่งขึ้น และยังคงรักษาสถานะเป็นงานกิ๊ฟต์ที่ใหญ่ที่สุดในญี่ปุ่น

การขยายตัวของวันเดอร์เฟสติวัลในต่างประเทศ (กรุงเทพฯ และเซี่ยงไฮ้)

ตั้งแต่ปลายปี 2000 วันเดอร์เฟสติวัลได้เริ่มเดินสู่ การเป็นสากล ในประเทศต่างๆ ในเอเชียที่ได้รับอิทธิพลจากวัฒนธรรมกิ๊ฟต์ของญี่ปุ่น ความสนใจในฟิกเกอร์และกิ๊ฟต์ก็เพิ่มสูงขึ้น ไคโยโดะได้ตอบสนองต่อความต้องการนี้ โดยการจัดงานวันเฟสในกรุงเทพฯ และเซี่ยงไฮ้ ซึ่งทำให้วัฒนธรรมกิ๊ฟต์ที่เป็นเอกลักษณ์ของญี่ปุ่นถูกส่งออกไปยังต่างประเทศ และเป็นจุดเริ่มต้นในการสร้างเครือข่ายผู้สร้างระดับนานาชาติ

• การเป็นสากลของวันเฟส
• การจัดงานในกรุงเทพฯ และเซี่ยงไฮ้
• ความสำคัญของการขยายตัวในต่างประเทศ

การเป็นสากลของวันเฟส

การเป็นสากลของวันเดอร์เฟสติวัลมีพื้นฐานมาจากการเติบโตของวัฒนธรรมฟิกเกอร์ในประเทศเอเชีย โดยเฉพาะในไทยและจีน ที่มีการยอมรับอนิเมะและเกมญี่ปุ่นอย่างกว้างขวาง ความต้องการในฟิกเกอร์และกิ๊ฟต์ก็เพิ่มสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว ไคโยโดะได้ใช้ประโยชน์จากความสัมพันธ์ทางวัฒนธรรมนี้ในการตัดสินใจจัดงานวันเฟสในต่างประเทศ เป้าหมายของการเป็นสากลไม่ใช่เพียงการขยายตลาด แต่ยังเป็นการถ่ายทอดแนวคิดและความรู้เกี่ยวกับวัฒนธรรมกิ๊ฟต์ไปยังต่างประเทศ และสนับสนุนผู้สร้างในแต่ละประเทศ ระบบสิทธิ์ในวันเดียวที่เป็นเอกลักษณ์ของญี่ปุ่นก็ได้รับการแนะนำ และมีส่วนช่วยในการสร้างความสัมพันธ์ระหว่างผู้ถือสิทธิ์และผู้สร้างในแต่ละประเทศ

การจัดงานในกรุงเทพฯ และเซี่ยงไฮ้

วันเดอร์เฟสติวัลได้เริ่มจัดงานเป็นประจำในกรุงเทพฯ และเซี่ยงไฮ้ ในกรุงเทพฯ ไม่เพียงแต่มีผู้สร้างและแฟนๆ จากภายในประเทศไทย แต่ยังมีจากประเทศในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้เข้าร่วม ทำให้กลายเป็น งานกลางของวัฒนธรรมกิ๊ฟต์ในท้องถิ่น ในเซี่ยงไฮ้ วันเฟสได้เติบโตขึ้นเป็นงานที่ใหญ่ที่สุดในเอเชีย โดยมีตลาดขนาดใหญ่และจำนวนผู้สร้างในจีนเป็นพื้นฐาน ในงานต่างประเทศเหล่านี้ ผู้สร้างในท้องถิ่นและผู้สร้างจากญี่ปุ่นได้มีโอกาสแลกเปลี่ยนและแบ่งปันเทคโนโลยีและวัฒนธรรม นอกจากนี้ ผู้ถือสิทธิ์ในท้องถิ่นยังเข้าร่วม และมีการนำระบบที่คล้ายกับสิทธิ์ในวันเดียวมาใช้ ซึ่งประสบการณ์จากญี่ปุ่นก็ถูกนำไปใช้ในต่างประเทศ

ความสำคัญของการขยายตัวในต่างประเทศ

การขยายตัวของวันเฟสในต่างประเทศมีความสำคัญในฐานะ การทูตทางวัฒนธรรม ที่ส่งต่อวัฒนธรรมกิ๊ฟต์ของญี่ปุ่นไปยังทั่วโลก ไม่ได้เป็นเพียงการส่งออกกิจกรรมเชิงพาณิชย์ แต่ยังมีการแบ่งปันแนวคิดที่ว่า "เคารพการสร้างสรรค์ของผู้สร้างและมุ่งสู่การอยู่ร่วมกับผู้ถือสิทธิ์" ทำให้เกิดชุมชนผู้สร้างระดับนานาชาติขึ้น ผู้สร้างจากต่างประเทศเข้าร่วมงานวันเฟสในญี่ปุ่น หรือผู้สร้างญี่ปุ่นเข้าร่วมงานในต่างประเทศ ทำให้เกิดเครือข่ายที่ข้ามพรมแดน การเป็นสากลนี้ทำให้วัฒนธรรมกิ๊ฟต์พัฒนาไปจากสิ่งที่เป็นเอกลักษณ์ของญี่ปุ่น สู่การเคลื่อนไหวทางวัฒนธรรมที่ขยายไปยังเอเชียและทั่วโลก

สรุป｜วัฒนธรรมกิ๊ฟต์ที่ไคโยโดะได้ปกป้องและพัฒนา และอนาคตของวันเฟส

ตั้งแต่การเติบโตในทศวรรษ 1980 จนถึงปัจจุบัน วัฒนธรรมกิ๊ฟการ์จได้สร้างรากฐานให้กับอุตสาหกรรมฟิกเกอร์ในญี่ปุ่น ในการพัฒนานี้ บทบาทของไคโยโดนั้นไม่สามารถประเมินค่าได้ การเปลี่ยนจากร้านโมเดลไปสู่ผู้ผลิตกิ๊ฟการ์จ การสร้างธุรกิจลิขสิทธิ์ การสืบทอดและการดำเนินงานของวันเดอร์เฟสติวัล และการสร้างระบบลิขสิทธิ์วันเดียวที่เป็นนวัตกรรม - ทั้งหมดนี้เป็นสิ่งที่จำเป็นต่อการพัฒนาวัฒนธรรมกิ๊ฟการ์จอย่างมีสุขภาพ

จิตวิญญาณของผู้ก่อตั้งไคโยโด มิยาวากิ โอชู ที่ว่า "ถ้าไม่มีสิ่งที่ต้องการ เราก็ต้องสร้างมันขึ้นมาเอง" เป็นแก่นแท้ของวัฒนธรรมกิ๊ฟการ์จ จิตวิญญาณนี้สนับสนุนกิจกรรมสร้างสรรค์ของผู้สร้างส่วนบุคคล สร้างความสัมพันธ์ที่อยู่ร่วมกับเจ้าของลิขสิทธิ์ และสร้างวงจรที่นำความสุขมาสู่แฟน ๆ ระบบลิขสิทธิ์วันเดียวเป็นผลลัพธ์ที่เป็นสัญลักษณ์ และได้รับการประเมินอย่างสูงในระดับนานาชาติในฐานะโมเดลที่ก้าวหน้าในการรักษาความเป็นอิสระในการสร้างสรรค์และการปกป้องทรัพย์สินทางปัญญา

วันเดอร์เฟสติวัลได้เอาชนะวิกฤตการประกาศรีเซ็ตในปี 2000 และยังคงเป็นงานกิ๊ฟการ์จที่ใหญ่ที่สุดในญี่ปุ่นซึ่งจัดขึ้นปีละ 2 ครั้ง นอกจากนี้ การจัดงานในกรุงเทพฯ และเซี่ยงไฮ้ยังทำให้วัฒนธรรมกิ๊ฟการ์จมีการขยายตัวในระดับนานาชาติ ด้วยการแพร่หลายของเทคโนโลยีการสร้างแบบดิจิทัลและเครื่องพิมพ์ 3D วัฒนธรรมกิ๊ฟการ์จจึงเข้าสู่ยุคใหม่ทางเทคนิค แต่ "ระยะห่างระหว่างผู้สร้างและผู้รับ" ซึ่งเป็นแก่นแท้ของวัฒนธรรมกิ๊ฟการ์จยังคงไม่เปลี่ยนแปลง

ในอนาคต วัฒนธรรมกิ๊ฟการ์จและวันเดอร์เฟสติวัลที่ไคโยโดได้ปกป้องและพัฒนาจะยังคงสนับสนุนกิจกรรมสร้างสรรค์ของผู้สร้าง ค้นพบความสามารถใหม่ ๆ และยังคงมีส่วนร่วมในการพัฒนาวัฒนธรรมฟิกเกอร์โดยรวม วัฒนธรรมฟิกเกอร์ที่ทำด้วยมือซึ่งเกิดขึ้นในทศวรรษ 1980 ได้สร้างสถานะที่มั่นคงในฐานะหนึ่งในวัฒนธรรมที่เป็นตัวแทนของซับคัลเจอร์ญี่ปุ่นหลังจากผ่านไปกว่า 40 ปี